Αν μου ζητούσατε να τοποθετηθώ για την πιο αδικημένη ή λιγότερο προβεβλημένη, πιο σωστά, οινοπαραγωγική περιοχή του πλανήτη, χωρίς δεύτερη σκέψη το μυαλό μου θα πήγαινε στην Κοιλάδα του Λίγηρα, στην κεντρική Γαλλία. Δεν είναι αυτό που συχνά χαρακτηρίζουμε καλά κρυμμένο μυστικό και, εδώ που τα λέμε, μια περιοχή που εκτείνεται δυτικά των τοπωνυμίων του Muscadet, στις παρυφές της Ναντ στον Ατλαντικό Ωκεανό, μέχρι τα πιο προβεβλημένα τοπωνύμια Sancerre, Pouilly-Fumé, κάτι περισσότερο από 400 χιλιόμετρα ανατολικότερα, είναι αρκετά μεγάλη για να την κρύψεις. Παρενθετικά, το γεγονός πως τα κρασιά της περιοχής του Λίγηρα παραμένουν εκτός εμβέλειας σε σχέση με τα πολύ δημοφιλέστερα του Μπορντό ή της Βουργουνδίας αντίστοιχα, μόνο καλό μάς κάνει, γιατί προφανώς οι τιμές τους κυμαίνονται σε πολύ λογικό και προσεγγίσιμο πλαίσιο.

Με μια πρώτη, πιο επιδερμική ματιά, η Κοιλάδα του Λίγηρα παράγει όλους τους τύπους κρασιού (αφρώδη, λευκά, ροζέ, ερυθρά, γλυκά), έχει «βαθύ» ιστορικό αρχείο στην παραγωγή και μπορεί να καλύψει όλο το φάσμα της κατανάλωσης: από καθημερινό (glu glu), όπως χαρακτηρίζεται το κρασί της απενοχοποιημένης και ευρείας κατανάλωσης, μέχρι ιστορικά και σπάνια κρασιά παλαίωσης. Είναι όσο πρέπει πολυμορφική για να μην τη βαρεθούμε, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα την αποκαλούσα χαοτική.

Πιο ειδικά, ξεκινώντας το οδοιπορικό μας από τα ανατολικότερα αμπελοτόπια του Sancerre και του Pouilly-sur-Loire, συναντάμε δύο γειτονικές περιοχές με κοινή μοίρα και παρόμοια χαρακτηριστικά. Υπήρξαν αυτό που λέμε past glories, ίσως να υπήρξαν και περισσότερο ακαδημαϊκές από όσο τους άξιζε, με αποτέλεσμα περιοχές του Νέου Κόσμου που καλλιεργούν το ίδιο σταφύλι (Sauvignon Blanc) να τις αποκαθηλώσουν εμπορικά. Στην ευρύτερη περιοχή συναντάμε λευκά κρασιά ράτσας, με υπερτονισμένη οξύτητα και, σε κάποιες περιπτώσεις, γήινο χαρακτήρα. Εναλλακτικά, υπάρχουν και τα γειτονικά τοπωνύμια Quincy, Menetou-Salon, Reuilly, Coteaux du Giennois, που όσα τους λείπουν σε αστερόσκονη μάς τα προσφέρουν σε ποιότητα. Η περιοχή δραστηριοποιείται και στα ερυθρά, με πρωταγωνιστή το Pinot Noir σε πιο σαρκώδη, λιγότερο πολύπλοκο χαρακτήρα από τα αντίστοιχα της γειτονικής Βουργουνδίας.

Δυτικότερα συναντάμε την περιοχή της Touraine, με κυρίαρχες ποικιλίες το Cabernet Franc στα ερυθρά και το Chenin Blanc στα λευκά. Το Cabernet Franc στη γενέτειρα περιοχή αποδίδει τα μέγιστα με πολύ διαφορετικά χαρακτηριστικά από κάθε άλλο κόκκινο κρασί που έχουμε δοκιμάσει. Ιδιαίτερα αιθέριο, ανθικό, χυμώδες και, στις περισσότερες εκδοχές του, με ανεπαίσθητες τανίνες. Η έλλειψη τανίνης τού προσδίδει και τον χαρακτηρισμό του vin de soif, καθώς οι Γάλλοι το σερβίρουν ως ξεδιψαστικό, με πάγο, τους καλοκαιρινούς μήνες. Bourgueil, St. Nicolas de Bourgueil και Chinon είναι οι περιοχές που αξίζει να βάλουμε στο ραντάρ μας.

Για το Chenin Blanc υπάρχουν αναφορές σε αρχεία του περασμένου αιώνα με ακριβότερες τιμές από πολλά «βαρύγδουπα» λευκά κρασιά της Βουργουνδίας. Πέρασε, βέβαια, και αυτό από την περίοδο της ακμής σε δεκαετίες αφάνειας, αλλά τελευταία παρατηρώ ένα αυξημένο ενδιαφέρον από την πλευρά των καταναλωτών, ίσως και λόγω της μεταστροφής της κατανάλωσης από τα ερυθρά στα λευκά. Πρακτικά έχουμε να κάνουμε με ένα ιδιαίτερα πλούσιο λευκό κρασί με χαρακτηριστικά μελιού, σύκου, κάποιες γήινες νότες και μια έντονη οξύτητα, που συχνά αποκαλείται ατσάλινη από τους οινοκριτικούς. Η οξύτητα, σε αυτή την περίπτωση, αποτελεί και τη ραχοκοκαλιά του κρασιού, το διαβατήριό του για την παλαίωση.

Vouvray και Montlouis-sur-Loire είναι οι ετικέτες που αξίζει να ψάξουμε, ενώ για πιο εναλλακτικές-καθημερινές εκδοχές υπάρχουν τα τοπωνύμια Valençay, Touraine και Cheverny. Στο Cour-Cheverny βρίσκουμε και ένα από τα καλά κρυμμένα μυστικά της περιοχής, το Romorantin, λευκή ποικιλία με λιπαρή, άκρως ενδιαφέρουσα δομή. Συνεχίζοντας στον αστερισμό του Cabernet Franc και του Chenin Blanc, πιο δυτικά, στις παρυφές της Anjou, θα βρούμε εξίσου αξιομνημόνευτα «δείγματα γραφής» από το Saumur, το Saumur-Champigny, το Savennières. Αν βρεθούμε στην περιοχή, αξίζουν την προσοχή μας και τα χωριά που παράγουν τα λευκά γλυκά κρασιά, ιδανικά για τους date drinkers λόγω μακροβιότητας, Quarts-de-Chaume, Coteaux du Layon. Το τελευταίο σημείο αναφοράς στις εκβολές του ποταμού Λίγηρα στον Ατλαντικό είναι η περιοχή όπου μεσουρανεί το Muscadet, ένα ιδιαίτερα ελαφρύ λευκό κρασί, ιδανικό για τα οστρακοειδή και τα θαλασσινά.

Δεν ξέρω αν ήρθε η στιγμή του, σίγουρα δεν θα είναι το next big thing, αλλά είμαι πεπεισμένος πως η Κοιλάδα του Λίγηρα μπορεί σίγουρα να συναντηθεί με τις προσδοκίες μας. Έχει ιστορικά οινοποιεία, έχει νεοεισερχόμενους, έχει φυσικά κρασιά και όλα όσα περιγράφω σε κάθε τύπο κρασιού.