Αν διαθέτατε μερικά εκατομμύρια ευρώ και σκεφτόσασταν να αποκτήσετε έναν αμπελώνα στη Γαλλία, το 2025 ίσως να ήταν καλύτερη χρονιά από το 2023. Οι τιμές υποχωρούν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, ακόμη και σε περιοχές που για δεκαετίες θεωρούνταν από τα πιο ασφαλή στοιχήματα του οινικού κόσμου. Το Μπορντό χάνει έδαφος, το Cognac καταγράφει εντυπωσιακές απώλειες, ενώ Βουργουνδία και Καμπανία εξακολουθούν να κινούνται σε δική τους τροχιά. Κανείς δεν ξέρει πως θα κλείσει το 2026, οι τάσεις όμως εξακολουθούν να είναι πτωτικές σύμφωνα με αναλυτές της αγοράς.

Η SAFER, ο οργανισμός που παρακολουθεί τις αγοραπωλησίες αγροτικής γης στη Γαλλία και οι αναλυτές της γαλλικής αγοράς περιγράφουν την τρέχουσα περίοδο ως διαρθρωτική αναδιάρθρωση του αμπελώνα κάτι που υπερβαίνει την προσωρινή διόρθωση τιμών. Ήδη έχουν εκριζωθεί σχεδόν 30.000 εκτάρια αμπελώνων στη Γαλλία, ενώ αντίστοιχη έκταση εκτιμάται ότι μπορεί να ακολουθήσει τα επόμενα χρόνια. Μόνο το 2026 προβλέπεται η εκρίζωση σχεδόν 28.000 εκταρίων με κρατική ενίσχυση.

Η μέση αξία των αμπελώνων με ονομασία προέλευσης AOP μειώθηκε το 2025 κατά 2,9%, στα 171.400 ευρώ ανά εκτάριο (δέκα στρέμματα). Στους αμπελώνες χωρίς ονομασία προέλευσης η πτώση ήταν μεγαλύτερη, φθάνοντας το 7,7%, με τη μέση τιμή να διαμορφώνεται στα 12.800 ευρώ ανά εκτάριο.

Το Μπορντό κατέγραψε τη μεγαλύτερη υποχώρηση ανάμεσα στις μεγάλες οινοπαραγωγικές περιοχές της χώρας. Μετά τη μείωση 18,4% το 2024, οι τιμές υποχώρησαν ακόμη 23,8% το 2025. Η τάση αυτή αποτυπώθηκε ακόμη και σε ονομασίες με διεθνές κύρος. Στο Pauillac η μέση αξία γης μειώθηκε κατά 32%, στα 1,7 εκατ. ευρώ ανά εκτάριο, ενώ στο Margaux η πτώση έφθασε το 43%, με τη μέση τιμή να διαμορφώνεται στις 800.000 ευρώ ανά εκτάριο. Σε επίπεδο περιοχής, η μέση αξία των αμπελώνων του Μπορντό ανέρχεται πλέον σε 77.100 ευρώ ανά εκτάριο.

Πτωτική πορεία ακολούθησε και η Αλσατία, όπου οι τιμές μειώθηκαν κατά 5,4%, στα 111.700 ευρώ ανά εκτάριο. Στον Ροδανό και την Προβηγκία οι απώλειες ήταν περιορισμένες, περίπου στο 1%, ενώ στη νοτιοδυτική Γαλλία η μέση αξία των αμπελώνων μειώθηκε κατά 28%, στα 10.300 ευρώ ανά εκτάριο.

Η μεγαλύτερη διόρθωση καταγράφηκε στις περιοχές Cognac και Armagnac. Εκεί οι τιμές υποχώρησαν σχεδόν κατά 55%, φθάνοντας τα 23.200 ευρώ ανά εκτάριο. Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο κλάδος των αποσταγμάτων αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις στις διεθνείς αγορές.

Στον αντίποδα, η Βουργουνδία και η Καμπανία συνέχισαν την ανοδική τους πορεία. Στη Βουργουνδία, το Beaujolais, τη Σαβοΐα και το Jura οι τιμές αυξήθηκαν κατά 3,9%, με τη μέση αξία να φθάνει τα 307.500 ευρώ ανά εκτάριο. Στην Côte-d’Or η τιμή ξεπέρασε το ένα εκατομμύριο ευρώ ανά εκτάριο, σημειώνοντας άνοδο 5%.

Ανοδικά κινήθηκε και η Καμπανία, όπου η μέση αξία διαμορφώθηκε στα 1,13 εκατ. ευρώ ανά εκτάριο. Η κοιλάδα του Λίγηρα κατέγραψε επίσης αύξηση 3%, με τη μέση τιμή να φθάνει τα 52.600 ευρώ ανά εκτάριο.

Εάν εξαιρεθεί η Καμπανία από τον εθνικό μέσο όρο λόγω των ιδιαίτερα υψηλών αξιών της, η εικόνα γίνεται ακόμη πιο έντονη. Σε αυτή την περίπτωση η μέση αξία του γαλλικού αμπελώνα μειώνεται κατά 6,8%, στα 87.400 ευρώ ανά εκτάριο.

Παρά τη μείωση των τιμών, η αγορά γης παρέμεινε ιδιαίτερα δραστήρια. Συνολικά άλλαξαν χέρια περίπου 19.000 εκτάρια αμπελώνων, έκταση που αντιστοιχεί στο 2,5% του γαλλικού αμπελώνα. Η συνολική αξία των συναλλαγών αυξήθηκε κατά περισσότερο από 16%, φθάνοντας τα 1,65 δισ. ευρώ.

Η μεγαλύτερη κινητικότητα καταγράφηκε στη Βουργουνδία, το Beaujolais, τη Σαβοΐα και το Jura, όπου η αξία των συναλλαγών αυξήθηκε κατά σχεδόν 74%, στα 579 εκατ. ευρώ. Στην Καμπανία πραγματοποιήθηκαν αγοραπωλησίες αμπελώνων συνολικής αξίας 207 εκατ. ευρώ.

Τα στοιχεία της SAFER αποτυπώνουν μια νέα πραγματικότητα για τον γαλλικό αμπελώνα. Οι περιοχές που συνδέονται με ισχυρή διεθνή ζήτηση και περιορισμένη διαθεσιμότητα γης εξακολουθούν να προσελκύουν επενδυτικό ενδιαφέρον και να διατηρούν υψηλές αποτιμήσεις. Την ίδια στιγμή, περιοχές που επηρεάζονται περισσότερο από τη μείωση της κατανάλωσης και τις μεταβολές της αγοράς βλέπουν τις αξίες τους να προσαρμόζονται σε χαμηλότερα επίπεδα, διαμορφώνοντας έναν αμπελουργικό χάρτη με ολοένα μεγαλύτερες διαφοροποιήσεις από περιοχή σε περιοχή.